.jpeg)
به گزارش روابط عمومی شرکت خدمات حمایتی کشاورزی استان فارس،
حمید ابراهیمیزاده با تأکید بر رسالت ملی حمایت از تولید در مناطق کوهستانی و سردسیر، از تداوم جریان بیوقفه ارسال محمولههای راهبردی کود اوره از مبدأ فارس به مقصد چهارمحال و بختیاری خبر داد و این همافزایی استانی را ضامن حفظ طراوت مزارع و باغات این دیار در برابر چالشهای اقلیمی و تضمینکننده امنیت غذایی منطقه ارزیابی کرد.
به گفته وی، جغرافیای کشاورزی چهارمحال و بختیاری با بافت کوهستانی و پتانسیلهای ارزشمند در تولید گندم، جو، گردو و بادام، نیازمند یک شریان تأمین پایدار و قابلاتکا است. حمید ابراهیمیزاده، مدیر شرکت خدمات حمایتی کشاورزی استان فارس، این حرکت لجستیکی را فراتر از یک تبادل کالا، یک مأموریت راهبردی برای حمایت از تولید در مناطق همجوار توصیف کرد.
ابراهیمیزادهاظهار داشت که در پنج ماهه نخست سال جاری، مقدار یک هزار تن کود اوره به صورت برنامهریزیشده و پیوسته از انبارهای استراتژیک فارس بارگیری و به سمت شبکه کارگزاری این استان ارسال شده است.
این حجم از پشتیبانی، حاصل یک نیازسنجی دقیق و هماهنگی کامل میان دو استان است تا هیچ خلأ تغذیهای در مزارع و باغات منطقه ایجاد نشود. در کشاورزی مناطق کوهستانی، زمانبندی یک عامل تعیینکننده است. رساندن بهموقع نیتروژن به خاک، به گیاهان این امکان را میدهد تا سیستم ریشهای خود را پیش از ورود به فصل سرما تقویت کرده و تابآوری لازم در برابر نوسانات دمایی را از خود نشان دهند.
رویکرد حاکم بر این فرآیند، عبور از انبارداری طولانیمدت و حرکت به سمت «توزیع چابک و هدفمند» است. محمولهها دقیقاً همگام با ریتم مصرف و نیاز فوری کارگزاران ارسال میشوند تا کیفیت فیزیکی و شیمیایی کودها در بالاترین سطح حفظ شده و بدون هیچگونه افتی به دست بهرهبردار نهایی برسد. در این مسیر، فناوری به عنوان بازوی نظارتی وارد عمل شده و تمامی مراحل این جابهجایی در بستر سامانه جامع پایش مواد کودی (شاهکار) ردیابی میشود.
اتصال هوشمند این فرآیند به هویت واقعی کشاورز و پلاک ثبتی زمین، دیواری نفوذناپذیر در برابر هرگونه انحراف، احتکار یا فروش با قیمتهای غیرمصوب ایجاد کرده است.
ابراهیمیزاده در پایان خاطرنشان کرد که این اقدام، جلوهای از تعهد سازمانی برای همراهی تمامعیار با کشاورزان زحمتکش است و این شرکت متعهد است شریان حیاتی پشتیبانی را با همین دقت و سرعت تا پایان سال زراعی باز نگه دارد تا دغدغه تأمین نهاده از ذهن کشاورز حذف شده و تمام تمرکز او بر مدیریت مزرعه و ارتقای کمی و کیفی محصول معطوف گردد.
