به گزارش روابط عمومی شرکت خدمات حمایتی کشاورزی استان گیلان،
حسن همتی، مدیر شرکت خدمات حمایتی کشاورزی استان گیلان، در اظهاراتی رسمی اعلام کرد که در راستای مدیریت زنجیره تأمین نهادههای کشاورزی و حمایت از تولیدکنندگان محصولات استراتژیک، ذخیره استراتژیک کود پتاس در انبار سازمانی این شرکت در شهرستان رضوانشهر درسال جاری با موفقیت انجام شد.
همتی با تأکید بر اهمیت این اقدام افزود: «تأمین ۱۳۶ تن کود پتاس در انبار سازمانی رضوانشهر، بخشی از برنامهریزی دقیق ما برای مقابله با نوسانات بازار و تضمین دسترسی بهموقع کشاورزان به نهادههای باکیفیت است. هدف اصلی ما در شرکت خدمات حمایتی کشاورزی، ایجاد آرامش خاطر برای کشاورزان گیلان از طریق مدیریت هوشمندانه انبارها و توزیع عادلانه کودها در فصول پرکاربرد است.»
ایشان خاطرنشان کردند که این حجم از ذخیره، نه تنها نیازهای شهرستان رضوانشهر و مناطق مجاور را پوشش میدهد، بلکه بخشی از تلاشهای گستردهتر استان برای تقویت بنیه کشاورزی در برابر چالشهای اقلیمی و اقتصادی است.
در ادامه، کارشناسان و مدیران حوزه کشاورزی بر اهمیت مصرف صحیح و بهموقع کود پتاس در اقلیم خاص استان گیلان تأکید ویژهای دارند. با توجه به بافت خاک و نوع محصولات غالب در استان (مانند برنج، مرکبات و چای)، مزایای استفاده از این عنصر بسیار حیاتی است:
۱. بهبود کیفیت و طعم محصول: پتاسیم نقش مستقیمی در انتقال قندها و مواد مغذی به میوه یا دانه دارد. در محصولات برنج گیلان، استفاده از پتاس باعث افزایش وزن دانهها و بهبود کیفیت خرمی و طعم آنها میشود.
۲. افزایش مقاومت در برابر تنشهای محیطی: گیلان با تغییرات رطوبتی و گاهی خشکسالیهای کوتاهمدت مواجه است. پتاس با تنظیم فشار اسمزی سلولها، گیاه را در برابر تنشهای آبی، سرما و گرمای شدید مقاومتر میسازد.
۳. بهبود سیستم دفاعی گیاه: این عنصر باعث تقویت دیواره سلولی میشود که در نتیجه، گیاه در برابر هجوم آفات و بیماریهای قارچی (که در مناطق مرطوب گیلان بسیار رایج است) مقاومت بیشتری از خود نشان میدهد.
۴. افزایش بازدهی و وزن محصول: مصرف بهینه پتاس باعث افزایش قدرت ریشهزایی و در نهایت افزایش وزن محصول نهایی شده که مستقیماً سودآوری کشاورز را تضمین میکند.
ایشان در پایان خاطرنشان کرد: «شرکت خدمات حمایتی کشاورزی استان گیلان متعهد است که فرآیند توزیع این کودها را با نظارت دقیق و در زمانبندی مناسب انجام دهد تا کشاورزان عزیز بتوانند از حداکثر پتانسیل تولید خود بهرهمند شوند.»