به گزارش روابط عمومی شرکت خدمات حمایتی کشاورزی استان همدان:

 بهروز الیاسی، مدیر شرکت خدمات حمایتی کشاورزی استان همدان، گفت: از ابتدای سال جاری تا پایان مردادماه، تامین و توزیع کود کشاورزی در شهرستان‌های استان همدان در حال انجام بوده است؛ فرآیندی که نقطه آغاز آن در مزرعه و مقصد نهایی آن، تولید محصول و عرضه به جامعه است.

وی ادامه داد: وقتی از تامین کود کشاورزی صحبت می‌کنیم، در واقع از نخستین حلقه زنجیره تولید غذا سخن می‌گوییم؛ جایی که تغذیه مناسب گیاه می‌تواند زمینه رشد مطلوب، تشکیل محصول و دستیابی به عملکرد مناسب را فراهم کند و نتیجه آن در زمان برداشت، وارد چرخه بازار و مصرف خانوارها شود.

همدان، فامنین، بهار، کبودرآهنگ، رزن، درگزین، اسدآباد، نهاوند، ملایر و تویسرکان هر کدام بخشی از جغرافیای تولید کشاورزی استان را تشکیل می‌دهند و تنوع محصولات آنها، تصویری گسترده از توان کشاورزی همدان ارائه می‌کند. گندم و جو در پهنه‌های زراعی استان، سیب‌زمینی و چغندرقند در مناطق مستعد، و محصولاتی مانند انگور، گردو، سیر، سیب و سایر محصولات باغی در مناطق مختلف، هرکدام بخشی از این سفره تولید هستند.

الیاسی تاکید کرد: نیاز کودی یکسانی برای همه محصولات وجود ندارد و نوع محصول، شرایط خاک، مرحله رشد و هدف تولید در برنامه تغذیه گیاه اهمیت دارد. به همین دلیل، تامین انواع کودهای کشاورزی ازته، فسفاته و پتاسه باید در خدمت الگوی کشت و نیاز واقعی مزارع و باغات قرار گیرد.

از این منظر، کود کشاورزی تنها یک نهاده در انبار یا شبکه توزیع نیست؛ ماده غذایی مورد نیاز گیاه است که پس از مصرف صحیح در مزرعه، بخشی از مسیر تبدیل خاک و آب و بذر به محصول را طی می‌کند. محصول تولیدشده نیز پس از برداشت، می‌تواند به مراکز خرید، بازار، صنایع تبدیلی، مراکز نگهداری و در نهایت به مصرف‌کننده برسد.

استان همدان به دلیل تنوع اقلیمی و ظرفیت‌های زراعی و باغی، امکان تولید طیف گسترده‌ای از محصولات را دارد؛ از گندم و جو و سیب‌زمینی گرفته تا چغندرقند، سیر، انگور، گردو و دیگر محصولات باغی. همین تنوع باعث شده است تامین نهاده‌ها، تولید، نگهداری، فرآوری و عرضه محصولات به‌عنوان حلقه‌های به‌هم‌پیوسته یک زنجیره دیده شوند.

مدیر شرکت خدمات حمایتی کشاورزی استان همدان افزود: آنچه در زمین اتفاق می‌افتد، مستقیماً با سفره مردم ارتباط دارد. هر هکتار مزرعه‌ای که با مدیریت صحیح تغذیه شود و محصول بیشتری با کیفیت مناسب تولید کند، در مجموع به افزایش ظرفیت تولید داخلی و تامین بخشی از نیاز غذایی جامعه کمک خواهد کرد.

بنابراین مسیر تامین کود کشاورزی را می‌توان از «زمین تا سفره» دنبال کرد؛ از تامین نهاده و رساندن آن به کشاورز، تا تغذیه گیاه، تولید محصول، برداشت و عرضه. در این زنجیره، هدف نهایی فقط افزایش تولید نیست؛ بلکه فراهم کردن محصول سالم و باکیفیت، حفظ ظرفیت تولید مزارع و باغات استان و رساندن دسترنج کشاورزان به جامعه است.

این نگاه، تامین کود کشاورزی را از یک عملیات صرفاً توزیعی فراتر می‌برد و آن را به بخشی از زنجیره تامین غذای جامعه تبدیل می‌کند؛ زنجیره‌ای که از خاک مزارع همدان آغاز می‌شود و در نهایت به بازار و سفره مردم می‌رسد.